Wederom kroop ik in mijn pen en de daaruit ontstane probeersels deel ik graag met jullie.
Op de tram, zittend
Maar vooral starend naar buiten
Ik zie de helderblauwe lucht
-proef ze als het ware-
en laat gaan
De leegte die toch zo vol voelt
Smachtend vasthouden het gevoel
Ik ben er niet, ik was er niet
Maar ik zal er zijn
De voortschrijdende leegte
Proef ze met me mee
en denk eraan te wezen
zonder mij
de kunst om alleen te blijven
Ik lief ze
Laat gaan
-Bij “Laat Gaan” van Bram Vermeulen
- – -
Oostende, mooi Oostende
Kijk me aan
Jij met je Belle Epoque
Zo maar niet heus
Van de jaren stilletjes
Wind in jouw zeilen,
Oostende,
Waar toeristen samensmelten
Met ingeburgerde fietsers
op jouw dijken, jouw dijken
die je beschermen en schoon maken
Ik hou van je, Oostende, ik hou van je.
Kijk me aan, trotse zeebonk,
waai me, slik me, verdraag me.
Hier is het altijd thuis komen,
rollend en schurend als de branding.
Oostende, mooi Oostende
- – -
Ik geef een feest
Ik geef een feest voor alle mensen
Er is geen drank, geen voedsel, geen versiering
Er is niets.
Enkel wij en de poëzie
proeven totdat de honger ons velt
wij als poëten, reciterend tot de maan
Neem een flinke teug, kameraad,
neem een flinke slok
op de poëzie en de mensheid!
Samen gaan zij hand in hand
zielen gaan beroeren,
alsof we voor de essentie gaan
Werkelijk.
© Sam Ecker

